daada başardı:)

DİYETSİZ KALICI ZAYIFLAMA

26/1/2007 -Kategori: 01-2007

Aşağıda ki maddeler internet’ten okuduğum bir yazı ve ben artık yeme bozukluklarımı iyileştirdiğimi düşündüm bunları kendime göre uyarlayınca.Size tavsiyem bu maddeleri kendiniz için yazın ve kendinize kabul ettirin.

Ben yemek yemeği bilmiyordum.Bu konuda ciddi olarak hastaymışım bunu fark edip kendimi iyileştirmem ilk önce bunu kendime kabul ettirmem uzun zamanımı ve düşüncemi aldı ama ben dediğim gibi Dr. Ozan Tuncer’ in Zayıflama Diyetleri Çöpe adlı kitabını okuduktan sonra Açlığımı+tokluğumu kontrol ederek mutlu mesut DİYETSİZ KALICI ZAYIFLIYORUM.:)

-Kilo alma kaygım yok.

-Başkalarının  benim zayıf yada şişman olduğumu söylemeleri beni ilgilendirmiyor.
-Egzersiz yapamadığım zaman kaygılanmıyorum.
-Regl dönemlerim düzenli.
-Ne yiyeceğimi düşünmüyorum.Allah ne verdiyse o an canım ne isterse onu yiyorum.
-Kilo aldığımda artık bundan kaygı duymuyorum.
-Ailem yada arkadaşlarımla yemek yeme beni kaygılandırmıyor.Zevk veriyor.Onlarla birlikte ortak paylaşımlar yapabilmek hoşuma gidiyor.
-Başkaları benim nasıl yediğim konusunda konuşamazlar.
-Yemek yemem konusunda ısrar edildiğinde kaygılanmıyorum.Tokum diyorum.İstemiyorum diyorum.Kibarca reddediyorum ve buna inanarak söylüyorum.
-Kilo alma korkum yok.Bunu kimseyle de  konuşma ihtiyacı duymuyorum.
-Başkalarına yemek yapmayı severim ama önce kendim tadıp beğenmeliyim yaptığımı J.
-Gizli bir yiyecek depom yok.
-Yemeğe başladığımda kendimi durduramayacağımdan korkmuyorum.
-Ne yediğim konusunda başkalarına yalan söylemiyorum.
-Yemek yerken rahatsız edilmekten hoşlanmam. (Yoo hiç bunu düşünmemiştim!Hiçte sorun değil benim için )
-Eğer daha zayıf olsaydım, kendimi daha çok sevmezdim .
-Diyet ve egzersizlerle ilgili kitaplar, diyet yemek tarifleri, kalori çizelgeleri ve yemek kitapları artık hiç ilgimi çekmiyor.(çekemezde) J
-Asla Kilom yada yeme alışkanlıklarım nedeniyle işime,bir davete,düğüne,toplantıya gidemediğim olmuyor.
-Yoğun sıkıntı ve üzüntü hissetme ve huzursuz olma eğilimim vardı.Ama artık olmuyor.
-Yemek yediğimde kendimi suçlu hissetmiyorum.
-Bazı insanlarla yemek yeme biçimimi eleştirdikleri içim görüşmeme gibi bir huyum yok.
-Yediğim zaman kendimi şişmiş gibi hissederim.Ama bunun geçici bir durum olduğunu biliyorum.
-Yeme alışkanlıklarım ve yemekle ilgili korkum yok bu da arkadaşlık ilişkilerimi ve duygusal ilişkilerimi olumsuz etkilemiyor.
-Kontrolsüz ve abartılı yemek yemelerim olmaz.
-Yemek yerken garip şeyler yapmam.(yemeği çok ufak parçalara bölmem, özel tabaklarda özel çatal-bıçaklarla yemem , yediklerimi gizlice çıkarmam , yutmadan tükürme gibi bir alışkanlığım yok vs.)
-Başkaları beni yemek yerken seyrederse kaygılanmam.
-Kendimden çok ama çok memnunum.
-Kilomu kontrol altında tutmak için yediklerimi çıkarmam yada laksatif kullanmam.
-Arkadaşlarımdan daha ince olmak istemem.
-"Şişman olacağıma ölürüm daha iyi" diye düşündüğüm yada böyle söylediğim zamanlarım olmadı.
-Kilo vermek için hiç yemek yemediğim olmaz.
-Romantik anlarda, kendimi olayın akışına bırakırım çünkü o an kiloma ve vücudumdaki fazla yağlara takılı değilimdir.
-Kafam sürekli yiyecekler ve yemek yemekle ilgili düşüncelerle meşgul değil.
-Çok kısa sürelerde, çok fazla miktarda yemek yemem.
-Vücudumdan hiçte rahatsızım değilim, ve çok mutluyum.
-Kendimle ilgili duygularımı, kilom belirlemiyor.
-Yeme davranışlarımı kontrol etmekte güçlük çekmiyorum.

Yukarıda yazılanlar bir yazıdan bulimik hastalığı olanlar için tam tersi yazılmış şeylerdi ama ben bunların tam tersini düşünüyorum ve ben artık yemek yeme bozukluklarımı beynimde iyileştirdim.

Sevgimle.Hoşça olun.